Accijnzen verlagen op benzine? 'Werknemers profiteren veel meer van een andere maatregel'

In dit artikel:

Al weken speelt een stijgende energierekening door het conflict in het Midden-Oosten; vooral benzine wordt duurder, wat druk zet op automobilisten. In plaats van een tijdelijke verlaging van de brandstofaccijnzen koos het kabinet gisteren voor een andere route in het steunpakket: de belastingvrije reiskostenvergoeding voor woon-werkverkeer gaat van 23 naar 25 cent per kilometer.

ING-expert Erik Slaaf stelt dat die maatregel werknemers gemiddeld meer voordeel geeft dan een accijnsverlaging. Volgens berekeningen levert de hogere vergoeding werknemers tot ongeveer 2,5 keer meer op; bij een wekelijkse woon-werkafstand van 400 km komt dat neer op zo’n €8 per week versus circa €3 bij een algemene accijnskorting van 10 cent. Belangrijk is dat werkgevers niet verplicht zijn het maximumbedrag te vergoeden, tenzij dit in cao’s of arbeidsovereenkomsten staat geregeld.

Werkgeversorganisaties reageren terughoudend. AWVN wijst erop dat hogere vergoedingen een kostenpost voor werkgevers zijn en pleit ervoor de verhoging via cao-onderhandelingen of als tijdelijke maatregel in te voeren — uit ervaring blijft een eenmaal ingevoerde vergoeding vaak permanent. De AWVN wijst ook op eerdere stapjes omhoog (van 19 naar 21 naar 23 cent) en vreest compensatie via minder loon- of andere arbeidsvoorwaarden.

Vakbond FNV noemt de maatregel een noodgreep en benadrukt dat structurele verbetering vooral moet komen via hogere lonen en een opwaaiing van het minimumloon; de bond blijft inzetten op looneisen in komende cao’s.

Kort: het kabinet compenseert hogere brandstofkosten vooral via werkgeversvergoedingen, wat werknemers snel kan helpen, maar praktische effecten hangen af van afspraken tussen werkgevers en werknemers en roepen discussie op over tijdelijk versus blijvend beleid.