Als Ed eten proeft, ziet hij wat ermee is gebeurd: zal dat dan ook werken als hij dat doet bij een lijk?

In dit artikel:

Vlaamse misdaadserie Dood Spoor combineert griezel en zwarte komedie rond een hoogst onalledaags uitgangspunt: Ed Bex heeft een zeldzame eetstoornis-achtige gave – door te proeven ziet hij in één ruk wat er met iets gegeten is gebeurd – en zet die talenten in met zijn bedrijf De Laatste Groet om de laatste uren van overledenen te reconstrueren. Dat roept meteen de morele vraag op: werkt zijn gave ook bij een lijk, en wat doet dat met hem en zijn omgeving?

De serie, geschreven en geregisseerd door Malin-Sarah Gozin, kreeg vorig jaar internationale erkenning (onder meer een notering in Variety en een wereldpremière in Cannes). De Nederlandse actrice Elise Schaap speelt forensisch arts Anna O., die Ed overtuigt mee te werken aan een zaak rond een lichaam in een luchtdichte zak. Peter Van den Begin tekent voor de onbehagelijke rol van Ed; Ward Kerremans is inspecteur Adams, die de zaak onderzoekt. Naarmate Ed dieper graaft, raken zijn huwelijk en gezinsleven verstrikt in zijn gewetenscrisis en persoonlijke chaos.

Tonally is Dood Spoor lastig te vangen: makers noemen het een tragicomedy, en kijkers schakelen moeiteloos tussen lachen om macabere humor en afkeer bij expliciete, soms grensverleggende beelden. Metro keek één aflevering en raakte nieuwsgierig naar wat nog volgt. Alle zes afleveringen zijn vanaf morgen beschikbaar op SkyShowtime; Metro zag de serie zonder ondertiteling, wat het Vlaams lastig maakte om alles mee te krijgen.