Farah zoekt haar broer die vermist raakte in Engeland: 'Wil hij wel gevonden worden?'

In dit artikel:

Farah Ramezani (37) zoekt naar haar broer David, die zes maanden geleden voor het laatst van zich liet horen. Hij werd voor het laatst gezien in Manchester; de familie heeft eerder aangifte gedaan bij zowel de Nederlandse als de Britse politie. Omdat David volwassen is, krijgen familieleden geen automatische locatie-informatie van instanties, terwijl Farah benadrukt dat zijn omstandigheden hem tot een kwetsbaar persoon maken.

Farah en David groeiden op in Den Bosch. Rond zijn vijftiene raakte David betrokken bij drugs en kwam in slechte kring terecht; hij werd van school gestuurd en verloor zijn dak boven het hoofd. De afgelopen jaren zwierf hij rond in Engeland en Schotland en verbleef soms tijdelijk bij familie in Manchester. In de periode vlak voor zijn vermissing waren er nog sporadische signalen, onder meer via sociale media, maar sinds half jaar ontbreekt elk teken van leven.

De zoektocht blijkt door de internationale context lastig: om effectief te speuren moet je volgens Farah ter plaatse zijn, opvanglocaties afgaan en persoonlijke contacten leggen. Zij overweegt daarom zelf naar Engeland te gaan. De politie gaf volgens haar wisselende reacties en verwees naar beperkte mogelijkheden rondom privacy en protocollen, iets wat Farah problematisch vindt gezien David’s kwetsbaarheid.

Uiteindelijk plaatste ze een oproep op LinkedIn, een platform waar ze zich veilig voelt om persoonlijke zaken te delen. De post leverde veel reacties op: herkenning, adviezen en praktische tips. Mensen verwezen haar naar de politie, het ministerie van Buitenlandse Zaken, opvanginstanties in Engeland en organisaties als het Salvation Army. Belangrijker nog — veel reacties gaven aan dat dit geen uniek verhaal is: langdurige vermissingen blijken vaak samen te gaan met een complexe mix van verslaving, dakloosheid, mentale problemen en maatschappelijke uitsluiting.

De ervaring bracht Farah ook tot bredere reflecties. Ze ziet verbanden tussen schooluitzetting, gebrek aan passende begeleiding en toenemende kwetsbaarheid. Haar werk richt zich inmiddels op het ondersteunen van docenten bij het tegengaan van kansongelijkheid en het bevorderen van sociale veiligheid in het onderwijs; ze denkt dat daar vroegtijdig veel problemen zouden kunnen worden voorkomen.

Hoewel de kans klein lijkt dat David haar oproep zelf leest, houdt ze hoop op verbindingen die onverwachts informatie kunnen opleveren. Haar doel is niet alleen om hem terug te vinden, maar hem te laten weten dat er een plek voor hem is. Farah vraagt iedereen met mogelijk relevante informatie contact met haar op te nemen via LinkedIn (of per e-mail). Iedere tip, hoe klein ook, kan volgens haar het verschil maken.