Oud-advocaat Weski voor de rechter: wat kan ze zeggen, wat gaat ze zeggen?
In dit artikel:
De voormalige strafrechtadvocaat Inez Weski staat drie jaar na haar arrestatie vanaf vandaag inhoudelijk terecht in een zeldzame zaak: haar eigen rol binnen de onderwereld wordt onderzocht. Het Openbaar Ministerie verdenkt haar van deelname aan een criminele organisatie en van het doorspelen van informatie tussen Ridouan Taghi — hoofdverdachte in het Marengo‑dossier — en diens netwerk. Volgens het OM zou Weski via een versleutelde telefoon duizenden berichten hebben doorgegeven; zij was tot haar arrestatie de advocaat van Taghi, die sinds 2019 in de Extra Beveiligde Inrichting (EBI) in Vught zit en twee jaar geleden tot levenslang werd veroordeeld (het hoger beroep loopt).
Weski weigert te getuigen over de aantijgingen vanwege het verschoningsrecht: zij stelt dat zij als advocaat niets kan en mag prijsgeven. Dat maakt haar verdediging volgens hoogleraar strafrecht Sven Brinkhoff praktisch onmogelijk; als zij onder druk heeft gehandeld zal ze dat niet verklaren, juist uit angst voor vergelding. De verdediging, geleid door Carry en Geert‑Jan Knoops, betwist dat het OM voldoende belastend materiaal heeft en noemt de aannames over haar rol ongegrond. Alles draait volgens experts om de inhoud en de omvang van de betreffende berichten en de vraag of sprake was van dwang.
Het OM is kritisch: het stelt dat het verschoningsrecht bedoeld is ter bescherming van cliënten en niet om de advocaat zelf te dekken, en heeft gezegd dat Weski zich onterecht achter haar toga verschuilt. Brinkhoff vindt die harde toon ongepast en vermoedt dat het OM daarmee ook een signaal aan de onderwereld wil afgeven. De zaak past in een breder onderzoek: vorig jaar werd een andere advocaat van Taghi, Vito Shukrula, na een bezoek aan de EBI gearresteerd en verdacht van deelname aan Taghi’s organisatie; ook hij is onder onderzoek. De kernvraag in de zaak‑Weski blijft: was zij kwetsbaar voor zware criminaliteit en is zij medeplichtig, of handelt het vooral om geheimhouding en mogelijke dwang?