Praten over gokken is nog steeds een taboe: waarom eigenlijk?

In dit artikel:

Onderzoek van de Kansspelautoriteit en OpenOverGokken laat zien dat praten over gokken in Nederland grotendeels omgeven is door stilzwijgen: 56% van de respondenten ervaart het onderwerp als taboe, terwijl 48% minstens eens per maand speelt. De bevindingen tonen dat onduidelijkheid en sociale druk mensen weerhouden hulp te zoeken; 53% weet niet waar ze met gokproblemen terechtkunnen en 29% durft geen hulp te vragen.

De legalisering van online gokken in 2021 had als doel spelers beter te beschermen, maar critici zoals de Consumentenbond menen dat dit doel niet wordt gehaald. Online casino’s zouden ‘dark patterns’ gebruiken — ontwerptrucs die bezoekers langer laten blijven en meer laten inzetten — waardoor kwetsbare spelers extra risico lopen.

Sociale normen spelen een grote rol: ongeveer een kwart van de ondervraagden zegt dat gokken als normaal gedrag binnen hun omgeving wordt gezien, en 43% zou minder snel gokken als niemand rondom hen dat deed. Tegelijkertijd vindt ruim een derde het moeilijk iemand aan te spreken op gokgedrag, een drempel die vooral onder mannen hoog ligt. Jongerenmedewerker Sales de Moura wijst op een heersende schaamtecultuur: winsten worden trots gedeeld, verliezen juist verzwegen. Gokproblemen gaan bovendien vaak gepaard met andere problemen, wat de hulpvraag compliceert.

Kortom: hoewel gokken wijdverbreid is, blijven schaamte, gebrekkige informatie en sociale acceptatie mensen tegenhouden hulp te zoeken. Dat maakt de strijd tegen gokverslaving niet alleen een kwestie van regelgeving, maar ook van voorlichting, laagdrempelige hulpverlening en het doorbreken van taboes in sociale kringen.