Robin (30) was zwanger van een tweeling toen haar contract niet werd verlengd, mag dat wel?

In dit artikel:

Toen Robin Korse‑Hensens (30), zes maanden zwanger van een tweeling, een maand vóór haar verlof te horen kreeg dat haar tijdelijke contract niet verlengd zou worden, voelde dat als directe discriminatie. Ze werkte ruim anderhalf jaar als contentmarketeer bij een middelgroot bedrijf en had geen signalen dat haar baan zou verdwijnen; collega’s kregen wel vaste contracten en ze was betrokken bij langetermijnprojecten. Het bedrijf verwees naar “bedrijfseconomische redenen” en stelde dat haar zwangerschap geen rol speelde. Kort daarna ontdekte ze dat ook een collega die zwanger is van een tweeling geen verlenging kreeg, waardoor haar vermoedens versterkten.

De mededeling en de daaropvolgende koele houding van leidinggevenden leidden bij Robin tot veel stress: slapeloze nachten in het derde trimester, tranen op het werk en uiteindelijk ziekmelding met stressklachten. Ze twijfelt of ze juridische stappen moet zetten; bewijzen valt vaak zwaar en een traject kost tijd en energie. Ze deelde haar verhaal op LinkedIn en kreeg veel reacties van anderen die soortgelijke ervaringen herkennen.

Arbeidsrechtadvocaat Suzanne Meijers legt uit dat zwangerschapsdiscriminatie vaak moeilijk te bewijzen is, maar dat de wet juist de werkgever in zo’n geval onder druk zet: bij een claim moet de werkgever aantonen dat er geen discriminatie is geweest. Meijers raadt eerst een open gesprek met (ex‑)werkgever aan om te kijken of een regeling of schadevergoeding mogelijk is. Als dat geen resultaat oplevert, zijn er twee wegen: een klacht indienen bij het College voor de Rechten van de Mens (waar je je gelijk kunt krijgen maar doorgaans geen schadevergoeding volgt) of naar de kantonrechter gaan om financiële compensatie te eisen. Een uitspraak van het College kan een sterkere positie geven in een rechtszaak.

Meijers benadrukt dat zwangerschapsdiscriminatie nog steeds veel voorkomt en dat werknemers moeten afwegen hoeveel energie ze in een juridische strijd willen steken, maar dat duidelijke aanwijzingen — bijvoorbeeld vergelijkbare gevallen of opmerkingen van werkgever over kosten van zwangerschap — cruciaal kunnen zijn om een zaak te ondersteunen.