Stress in kindertijd kan jaren later voor 'gedoe' met darmen zorgen

In dit artikel:

Nieuw onderzoek van het NYU Pain Research Center laat zien dat negatieve ervaringen in de vroege kinderjaren niet alleen psychische gevolgen hebben, maar ook langdurige lichamelijke effecten op het spijsverteringsstelsel kunnen veroorzaken. De studie richtte zich op hoe stress vóór, tijdens en kort na de geboorte de ontwikkeling van de hersenen en de communicatie tussen hersenen en darmen verstoort, met als gevolg een verhoogde kans op klachten zoals prikkelbaredarmsyndroom, buikpijn, misselijkheid en ontlastingsproblemen op latere leeftijd.

De onderzoekers combineerden dierexperimenteel werk met twee grote cohortstudies. In muismodellen leidde gescheiden worden van de moeder in de pasgeboren periode tot meer angst, darmpijn en stoornissen in de stoelgang op jongvolwassen leeftijd; daarbij waren er sekseverschillen: vrouwelijke muizen kregen vaker diarree, mannelijke muizen vaker constipatie. De diergegevens werden ondersteund door epidemiologisch onderzoek: een Deense studie van meer dan 40.000 kinderen gevolgd tot 15 jaar en een Amerikaanse studie met bijna 12.000 kinderen toonden beide dat blootstelling aan onbehandelde maternale depressie, mishandeling, verwaarlozing of ouderlijke psychische problemen samenhing met meer darmklachten bij kinderen.

Dr. Kara Margolis, directeur van het NYU-centrum, benadrukt dat hersenen en darmen continu met elkaar in verbinding staan, en dat vroeg-life stress die wisselwerking kan ontregelen. Klinisch betekent dit dat behandelaars bij patiënten met chronische darmklachten ook naar hun ontwikkelingsgeschiedenis moeten kijken, niet alleen naar hun huidige stressniveau. De bevindingen onderstrepen daarnaast het belang van tijdige herkenning en behandeling van depressie en stress rond zwangerschap en vroege kinderjaren om latere lichamelijke gezondheidsproblemen te verminderen.