Ziekteverzuim blijft stijgen, dit zijn veelvoorkomende oorzaken
In dit artikel:
Het ziekteverzuim in Nederland is opnieuw toegenomen: volgens het CBS steeg het verzuim in het eerste kwartaal van 2025 van 5,5 procent (2024) naar 5,8 procent. De stijging deed zich in vrijwel alle sectoren voor, met name in de zorg; alleen in de cultuur-, sport- en recreatiesector daalde het verzuim. Uit een peiling van het RTL Nieuwspanel (in samenwerking met onder meer DeOndernemer en het Instituut voor het MKB) blijkt dat ruim de helft van de ondernemers de afgelopen vijf jaar te maken had met langdurig zieken en dat bij een kwart dat momenteel speelt — kleine bedrijven ondervinden daar het meest van.
Verzuim is zelden het gevolg van één oorzaak, legt Sofie Zegers van verzekeringsmakelaar Schouten Zekerheid uit; het gaat meestal om een samenspel van factoren. Medisch gezien blijven griep en verkoudheid veel voorkomen, maar psychische klachten zoals stress, burn-out, angststoornissen en depressie nemen structureel toe en vormen een belangrijke oorzaak van langdurige uitval. Veeleisende privésituaties — denk aan mantelzorg, financiële zorgen, relatieproblemen of rouw — verergeren de kwetsbaarheid, zeker wanneer die samenvalt met hoge werkdruk.
Chronische lichamelijke aandoeningen (bijvoorbeeld rug- en nekklachten of hart- en vaatziekten) beperken het werkvermogen en leiden tot uitval als arbeidsbelasting niet wordt aangepast aan de belastbaarheid van de werknemer. Werkgerelateerde factoren zoals structureel hoge werkdruk, gebrek aan autonomie, onduidelijke verwachtingen en te weinig herstelmomenten vergroten het risico op zowel mentale als fysieke klachten. De opkomst van hybride en flexibel werken heeft voordelen, maar vervaagt ook grenzen tussen werk en privé, waardoor medewerkers vaker “aan” staan en moeilijker loskomen van het werk.
Kortom: het probleem is multifactorieel — medische, persoonlijke en organisatorische factoren versterken elkaar — en raakt vooral kleinere werkgevers. Preventie, aanpassing van werkbelasting en heldere grenzen tussen werk en privé worden impliciet als noodzakelijke keuzes gepresenteerd om langdurig verzuim terug te dringen.